Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

''Gathered. Avant-garde. Poets.'' Βασίλης Ντιλιάς


      Gathered.  Avant-garde.  Poets.


Σαν αποκούμπι μοναξιάς 
Αντίδοτο στη θλίψη
Ντόπα λαμπρής κληρονομιάς
Αντίσταση στην πλήξη
Σκόρπιες ψυχές
Κοινός σκοπός
Κάποια ιδέα, αναλαμπή
Η φλόγα της συσπείρωσης
Μεράκι στρώνει το χαρτί
Μελάνι το ημερώνει
Πρεμούρα, ν’ αρθρώσουμε φωνή
Πιλάλα, να προκάνουμε λέξεις για τα βιβλία
Ύστερα, άρχισαν
οι συνδιαλλαγές
οι ερωταποκρίσεις
οι τριβές
τ’ ατέλειωτα μηνύματα
τα ξεραμένα χείλη

Τι λες;
Θα ταίριαζε, σε κάποιο ποιητή,
η νεκρική σιωπή ενός μουσείου,
τα σκονισμένα ράφια κάποιου παλιατζίδικου,
πιότερο, απ’ το λάτρεμα της τέχνης του,
καταμεσής στ’ αλισβερίσι της αγοράς,
πάνω στ’ ασίγαστο παραλήρημα της μέθης;
Βασίλης Ντιλιάς

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

"Ξέφωτο" Άννα Σωτρίνη




Ξέφωτο

Βήμα και στιγμή
Βήμα και ζωή
Βήμα και στιγμή....

Η κατάρα των ανθρώπων
"Κλάψε"
Η κατάρα των ποιητών
"Γράψε"
Για πύρρειες νίκες
Για το κενό που φυλακίστηκε
στη χούφτα
Τη θλίψη που δραπέτευσε
απ' στο παλιό συρτάρι
Για το ποίημα των Ανθρώπων
και την ποίηση των Ημερών.
Γράψε
Για την ερημιά που
σκαρφάλωσε στα χείλη
για το χέρι το μετέωρο
στον αποχαιρετισμό.
Γράφω.
Για τον οδοιπόρο.
Φωτογραφίζει το σώμα
της καλής του
και την ψευδαίσθηση
του τίποτα.
Ρακοσυλλέκτης αναμνήσεων
δίχως μπουκέτο δυόσμου
Φωτογραφίζει αποτυπώματα
σε άδειες παραλίες.
Δίχως ένα ζεστό ρυάκι
στο μάγουλο
μια σταυροβελονιά πόνου
ένα δακτυλίδι καπνού
αγάπης.
Σκιάχτηκα.
Ίσως να είσαι Εσύ.
Μπορεί όμως κι Εγώ. 


Άννα Σωτρίνη