Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

"Η γάτα μου αγαπάει με τα μάτια" Πελαγία Μπότση





Η γάτα μου αγαπάει με τα μάτια


Σε λίγο έρχονται οι επίσημοι προσκεκλημένοι.

Τα μικρά μας κλείσαν από νωρίς στα δωμάτια για ύπνο.

Από το σαλόνι ακούγονται να πουλάνε αχρησιμοποίητες λέξεις,

να ψάχνουν να αγοράσουν αχρησιμοποίητους ανθρώπους.

Ανοίγω την πόρτα,

κατεβαίνω την σκάλα χαμογελαστή, 

ξαπλώνω στην πορσελάνινη πιατέλα.

Τώρα θαυμάζουν όλοι την ομορφιά μου.

Απολαμβάνουν την εξαίσια μυρωδιά μου.
Γλείφονται.

Η μητέρα δοκιμάζει πρώτη το αίμα μου

«Δε χορταίνεται αυτό το αίμα.

Ξεπουλημένο από εφτάψυχες 

αγαπητουλούδες μαυρόγατες του Ευρίπου.

Χυμένο σε εκ στόματος εκτρώσεις “σ’ αγαπώ”

Γλειμμένο στην πληγή του ελαστικού λώρου του ευγενικού μου ανδρός».

Ο πατέρας αλείφει το μυαλό μου σε φρυγανισμένο ψωμί.

Προσφέρει στους φιλοξενούμενους αναφωνώντας

«grand délice!»

Πλησιάζει στο τραπέζι και η γάτα μας με ανασηκωμένη τη ράχη.

«Αυτό θα ήταν κανιβαλισμός» τη νουθετεί η κυρία του κυρίου.

Η γατούλα ψάχνει τα μάτια μου.

Πάντα αυτά προτιμούσε πάνω μου.

Μ’αγαπάει.

Τα πετάει στο πάτωμα ο κύριος της κυρίας προτρέποντας τη γάτα να παίξει.

Αυτή τα δαγκώνει και περπατάει αργά προς το δωμάτιό μου.

-...
-...
Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.


Πελαγία Μπότση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου