Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

"Η γάτα μου αγαπάει με τα μάτια" Πελαγία Μπότση





Η γάτα μου αγαπάει με τα μάτια


Σε λίγο έρχονται οι επίσημοι προσκεκλημένοι.

Τα μικρά μας κλείσαν από νωρίς στα δωμάτια για ύπνο.

Από το σαλόνι ακούγονται να πουλάνε αχρησιμοποίητες λέξεις,

να ψάχνουν να αγοράσουν αχρησιμοποίητους ανθρώπους.

Ανοίγω την πόρτα,

κατεβαίνω την σκάλα χαμογελαστή, 

ξαπλώνω στην πορσελάνινη πιατέλα.

Τώρα θαυμάζουν όλοι την ομορφιά μου.

Απολαμβάνουν την εξαίσια μυρωδιά μου.
Γλείφονται.

Η μητέρα δοκιμάζει πρώτη το αίμα μου

«Δε χορταίνεται αυτό το αίμα.

Ξεπουλημένο από εφτάψυχες 

αγαπητουλούδες μαυρόγατες του Ευρίπου.

Χυμένο σε εκ στόματος εκτρώσεις “σ’ αγαπώ”

Γλειμμένο στην πληγή του ελαστικού λώρου του ευγενικού μου ανδρός».

Ο πατέρας αλείφει το μυαλό μου σε φρυγανισμένο ψωμί.

Προσφέρει στους φιλοξενούμενους αναφωνώντας

«grand délice!»

Πλησιάζει στο τραπέζι και η γάτα μας με ανασηκωμένη τη ράχη.

«Αυτό θα ήταν κανιβαλισμός» τη νουθετεί η κυρία του κυρίου.

Η γατούλα ψάχνει τα μάτια μου.

Πάντα αυτά προτιμούσε πάνω μου.

Μ’αγαπάει.

Τα πετάει στο πάτωμα ο κύριος της κυρίας προτρέποντας τη γάτα να παίξει.

Αυτή τα δαγκώνει και περπατάει αργά προς το δωμάτιό μου.

-...
-...
Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.


Πελαγία Μπότση

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

"ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ" Γιάννης Καρτέρης





ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΡΑΣΙ……….

Αφημένο στο τραπέζι
πάνω στο κεντητό τραπεζομάντιλο
ένα ποτήρι κόκκινο κρασί
σε προκαλεί ,σου διεγείρει τις αισθήσεις
Χρώμα βαθύ , αίμα ζεστό
έτοιμο στις φλέβες σου να τρέξει.
Πώς να αντισταθείς;
Το χαϊδεύεις στοργικά, μετά ηδονικά ,
το φέρνεις στα χείλη σου
Η αφή είναι η μισή ηδονή
η άλλη μισή η προσμονή.
Οσφραίνεσαι τα αρώματα της φύσης
κρυμμένα σε μια τόσο μικρή υγρή ποσότητα
ζυμωμένη από ήλιο, θάλασσα και αγέρα
Πεύκο και γιασεμί
κανέλλα και μπαχάρι
γαρύφαλλο και μέντα
χαρά και λύπη
αρχή και τέλος
αναδύονται στις ανεπαίσθητες ανακινήσεις
Όλα μικρά και σύντομα σε τούτη τη ζωή
μα η προσπάθεια να αναδυθούν είναι μεγάλη
Η πρώτη η γουλιά είναι η πιο όμορφη
Όλα διεγείρονται
η απόλαυση κατεβαίνει αργά μέσα σου
σαν χάδι αναδεύει την ψυχή
φτάνει στα κέντρα των αισθήσεων
Μετά από λίγο ακούς
ακούς φωνές που αγάπησες , που μίσησες
που θυμάσαι , που ξέχασες
αυτών που ήθελες και έχασες
και άλλων που έφυγαν
ενώ ήθελες να τους κρατήσεις.
Σφίγγεις το ποτήρι στις παλάμες σου
θέλεις να πάρει τη θερμοκρασία της καρδιάς σου
Σφίγγουν σαν μέγγενη οι αναμνήσεις
Εκείνες που χαλαρώνουν είναι οι αντιστάσεις
Και οι αισθήσεις μεταμορφώνονται σε παραισθήσεις
Γλυκό μεθύσι
Είσαι έτοιμος να βγεις από το σώμα σου
Έτοιμος να ονειρευτείς , να ερωτευτείς
να κλάψεις , να γελάσεις
να τραγουδήσεις , να φωνάξεις
να θυμώσεις ,να μαλώσεις
Έτοιμος για όλα.
Είσαι ωραίος , γενναίος , μοιραίος
είσαι ότι θελήσεις
Η ζωή , σου κρύφτηκε σε τούτο το ποτήρι
και εσύ τη ρούφηξες γουλιά-γουλιά.
Αύριο θα το βρεις πάλι γεμάτο
Στην ίδια θέση πάνω στο κεντητό τραπεζομάντιλο.
Μη σου γίνει συνήθεια να πίνεις μόνος
Πάντα υπάρχει κάποιος να το μοιραστείς
Στα αποθέματα υπάρχει ένα μόνο μπουκάλι
καλό κόκκινο κρασί
Μην το σπαταλήσεις στη μοναξιά.

    Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

    "Ωδή στην Αηδία" Νίκος Κυριακίδης


    Ωδή στην Αηδία



    Διάβασα πρόσφατα ένα ποίημα...

    Είχα καμιά δεκαριά άγνωστες λέξεις.

    Πρέπει να ήταν μάλιστα, ''όλα τα λεφτά'' του ποιήματος.

    Ένα άλλοθι για να υπάρξουν,

    οι λέξεις.

    Ο ποιητής σίγουρα πίστευε πως κάποιοι σαν εμένα

    Πρέπει να τρέξουν στο λεξικό τους

    Ίσως ν΄ανιχνεύσουν την λεξιπλασία, θρυμματίζοντας την ομερτά της.

    Εμένα πάλι μου φάνηκε-κακόυπνος ως ήμουν- πως όποτε ερχόταν η αμηχανία,

    επιστρατευόταν σαν γάντι φορεμένο από άνθρωπο δίχως χέρια,

    η οξυγονούχα λέξη-με δυσωδία απ΄ την αχρηστία.

    Ίσως και την ανυπαρξία.

    Αιώνες τώρα πεισματικά

    σχεδόν όλοι, δεν τρέχουν.

    Τσαντίζονται με τους αριστοκρατικούς εξυπνακισμούς.

    Βρίσκουν -από τότε-τους γρίφους βαρετούς.

    Όπως την συνεύρεση ανθρώπων, που αμοιβαία, εκτιμώνται.

    Και δεν διαβάζουν

    παρα αγγελτήρια,

    ζώδια,

    προγνωστικά,

    συμβουλές γάμου,

    γεύσεις και φαγητά,

    επίσημες πολιτικές αγιογραφίες,

    ιατρική και πρόληψη,

    βίους ηθοποιών ή αγίων,

    επώνυμες γκομενοδουλειές με ενδιαφέρουσες φωτογραφίες,

    πως πρέπει να φέρονται στα παιδιά τους,

    πως ν΄αποκτήσουν παιδιά (εφόσον χρειάζεται).

    Σπανίως δε, βιβλία παλιών σπουδών που δεν χρειάζονταν λυσάρι.

    Αναζητούν-

    Μιαν έντιμη, μη προκλητική κενότητα.

    Όπως αναζητούμε μια δουλειά με τον κλέφτη μας εργοδότη

    Τουλάχιστον ευγενικό

    Με τρόπους.


    Νίκος Κυριακίδης