Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Άτιτλο Αντώνης Ανδριόπουλος

Μια ζωή δύο εικόνες
κομμάτια σπασμένα
σκόρπια χωρίς ειρμό
θα παρακολουθούμε μέχρι το τίποτα
κι έπειτα . . .
Αντώνης Ανδριόπουλος


Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

"Niespełnione Marzenie / Ανεκπλήρωτο Όνειρο" Tadeusz Robert Bialek

 
 

  
Niespełnione Marzenie
 
Przyjedź białym mustangiem
wymaż całe to wydarzenie
proszę bo tylko w kirach legło.
 
Zapomnijmy czarnym tangiem
o niespełnione marzenie
na polu bitewnym poległo.
 
 
Ανεκπλήρωτο Όνειρο
 
"Ελάτε σε λευκό Mustang" 
Επίχρισμα αυτό το γεγονός.
Παρακαλώ! Παρέμεινε στο πένθος.
"Ξεχάστε το μαύρο ταγκό."
Το ανεκπλήρωτο όνειρο
σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης.






 
Tadeusz Robert Bialek



 
(Η μετάφραση από τα πολωνικά στα ελληνικά έγινε από τον 
Tadeusz Robert Bialek) 

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

"ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ-424 Σ.Ν" Νίκος Κυριακίδης



ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ-424 Σ.Ν


Εμείς του ψυχιατρικού-
Συνήθως μικρή η παραμονή
Μετά ερώτηση :
‘’ Άδεια ή ασθένεια ;’’
Καμιά φορά στα ολόγυμνα νοσοκομεία της σιωπής,
κάποιος θάλαμος γέμιζε.
‘’Κύπρος’’.....
Τότε, περίεργο πράγμα -
το ίδιο φεγγάρι, είχεν αρχίσει βόλτες ένας εφεδρικός θάνατος
Παρέα με τον έρωτα, λέγαν.
Ποιόν έρωτα ;
Με τα υγρά του έρωτα, να πεις.
Το αίμα σα βρίσκει αίμα ;
Άγνωστο……
Η συνουσία σκότωνε
Η αμαρτία πληρωνόταν
Σε τούτη δω,
την παρουσία την πρώτη.
Λεμφαδένες, βουβώνες-μνήμη πανούκλας-
πυρετός, αδυνάτισμα, διάρροια.
‘’Κυρίως να κοιτάμε ομοφυλόφιλους’’
Και δεν είναι λίγοι -
Στις κακές μονάδες των ‘’ανεπιθύμητων’’ τουλάχιστον,
κάθε θάλαμος και η παρτούζα του
(ειδικά άμα και σκάσει μύτη ‘’καλύτερος και από γκόμινα’’)
Αυτούς τους φέρναν, δεν αιτούνταν........
Άμα και ‘’ήταν’’, θα ζούσαν λίγο
-Ανώνυμοι.
Εδώ και οι επώνυμοι ξεσάλωτοι, λίγο ζούσαν.
Φόβος παιδικός
Σαλτάρισμα παιδικό
Γεύμα Σαββάτου, μας βάλαν δίπλα-δίπλα.
Το ταψί,
το ένα πιρούνι,
το ξερό ψωμί,
το παστίτσιο.
ΕΛΔΥΚ -πολύ παλιοί
Αδελφές στα σίγουρα
Έχει κρίσεις πανικού
Τρυπημένος και πόρνος
Τα παιδιά του Άδη ,της μουτσούνας του Πάνα,
γευματίζουν.
Κανένα κενό χρόνου
Κανένα χαμένο λεπτό
Κανένας να κιοτέψει............
Όλοι
-τσιγαριλίκι θαρρείς-
το πιρούνι από χέρι,σε χέρι.
Κανείς
δεν έκανε καν νεύμα.
Αυτόματα :
Σαν την άφιξη του πανικού
Όπως το ξεκίνημα της παρτούζας.
Στο όνομα-όχι της πείνας-της κλωτσιάς,
σ΄όλα τα ανοιγμένα τσίγκινα κουτάκια
που χάσκουν, που απειλούν,
που θα διορθώσουν, λέει.
Ήμουν εκεί
Στο ‘’θαύμα’’ μου
-ελάχιστος
-άνθρωπος χλωμός
Μαζί μ΄ελάχιστους άλλους.
Μεγάλη η χάρη μας!

Νίκος Κυριακίδης

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

"Ποιητική βραδιά μαζί με τον Τίτο Πατρίκιο"

Την Πέμπτη 4 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε μια ποιητική συνομιλία ανάμεσα στα παιδιά της G.A.P. και τον Τίτο Πατρίκιο. Τα μέλη της ομάδας παρουσίασαν καινούρια ποιήματά τους αλλά έκαναν και αναφορά στην πρώτη ποίηση του Πατρίκιου, απ' όταν ήταν εικοσιπέντε περίπου χρόνων. Ο Τίτος Πατρίκιος μας έκανε την τιμή να διαβάσει για πρώτη φορά δημόσια την τελευταία ανέκδοτη συλλογή του. Μετά τα μεσάνυχτα, απήγγειλε κι άλλα παλαιότερα ποιήματά του. Ο Σπύρος Παρασκευάκος έπαιξε στο πιάνο τη μουσική που έγραψε αποκλειστικά για τη βραδιά, ενώ με το πέρασμα της ώρας άλλοι κάθισαν στο σκαμνί του πιάνου και διάβασαν ποιήματά τους καινούριοι φίλοι, προσκείμενοι στην ομάδα.
Απαγγελία: Τίτος Πατρίκιος και μέλη της ομάδας G.A.P. Gathered Avant garde Poets
Μουσική: Σπύρος Παρασκευάκος
Οργάνωση: Πελαγία Μπότση
Επιμέλεια: Thinkinfresh
Η ποιητική βραδιά έγινε στη λέσχη Orfeu Negro

Ο Τίτος Πατρίκιος διαβάζει ποιήματά του

Ο Ν. Κυριακίδης και η Γ. Βούζνα απαγγέλλουν ποιήματα παιδιών της G.A.P.

Η Π. Μπότση, ο Ν. Κυριακίδης και η Γ. Βούζνα διαβάζουν ποιήματα του Τ. Πατρίκιου από τα νεανικά του χρόνια

Ο Τίτος Πατρίκιος διαβάζει το νέο αδημοσίευτο έργο του στην ομάδα

Ο Σ. Παρασκευάκος μαζί με φίλο της ομάδας παίζουν στο πιάνο με τέσσερα χέρια

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

"ΔΟΣΙΜΟ" Ερατώ Καρδιοφίλου


ΔΟΣΙΜΟ

          Θέλω να είμαι το δοχείο της ηδονής σου
          Μέσα μου να μεταγγίζεις μελοντική ζωή
          Να νιώθω την ανάσα σου να τρέχει
          Σε βουβή ονείρου πτώση πριν το παρόν συντριβεί


          Άδειασε πάνω μου το τσουβάλι της ορμής σου
          Πάρε το σώμα και την ψυχή
          Κάνε ό,τι θες δηλώνω υποταγή
          Σου χαρίζω απλόχερα αυτή τη στιγμή



          Άσε με να σου δοθώ
          Το έχω τόσο ανάγκη αυτό
          Για εσένα μα και για μένα
          Μέσω της προσφοράς να εξαϋλωθώ



          Μπες βαθιά μες τη ψυχή μου
          Καθώς οι φλέβες στο σώμα δυνατά θα χτυπούν
          Θα σαι το δέντρο και γω το χώμα
          Κραυγές τρεμάμενες που αιμορραγούν


          Μετά ησυχία επικρατεί
          Απέραντη γαλήνη θα απλωθεί
          Εν αρμονία και εν ορμεί
          Έκσταση και νιρβάνα σε απόλυτη εναλλαγή



          Και μες το σκοτάδι μ' ανάβεις με φως
          Σαν πυροτέχνημα στην αγκαλιά σου αδημονώ να εκραγώ
          Και μες του ιδρώτα τη σιγαλιά
          Θεέ μου μη ζήσω άλλο
          Ας πεθάνω απo αυτή τη φωτιά



 Ερατώ Καρδιοφίλου