Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

"Ερωτικό" Άγγελος Σπύρος Παρασκευάκος







Ερωτικό


Τι ωραία που η μοίρα τα είχε φέρει,
Να έχεις ξεχάσει τα κλειδιά και εγώ στο πλάι σου.
Και αυτό το απεγνωσμένο χέρι σου,
Που , που και που , άγγιζε λίγο το δικό μου
και ύστερα χανόταν στον αέρα με φιγούρες ,
θυμάσαι;
Δε θυμάμαι πολλά από τότε .
Θυμάμαι κάτι χείλη στο χείλος ενός ποτηριού κολλημένα όλο το βράδυ,
και μία μυρωδιά ,πατημένου από άξεστους εργάτες, σταφυλιού
που με το φυσικό σου άρωμα αναμιγνυόταν συνεχώς .
Είχες δεν είχες δυο μέρες να πλυθείς,
να λέμε αλήθειες μεταξύ μας
μην κοροϊδευόμαστε.

Και όλος αυτός ο σαματάς από οσμές και ήχους
με ξύπναγε κάθε λίγο και λιγάκι από τη ζαλάδα μου.
Δεν θυμάμαι πολλά.
Θυμάμαι τα απαραίτητα.
Εσύ ας πούμε μπροστά από έναν τοίχο
 και κάτι σαλιωμένα χείλη που πήγαιναν να χαμογελάσουν .
Και θα το έκαναν αν δεν ήσουν τόσο ευφυής
Και αν δεν είχες τόσα να σκέπτεσαι πριν από κάθε σου χαμόγελο .
Αν πάλι δεν ήσουν τόσο ευφυής ,δε θα θυμόμουν τίποτα απόψε.
Ούτε τα απαραίτητα.

Παραιτήθηκα για μια στιγμή να σε κοιτάω και ύστερα βαρέθηκα.
Μερικά βράδια είναι τόσο βαριά που αν δεν έχεις κάτι να στηρίζεσαι ξεχνιούνται .

Και αυτό που σε άγγιζα μια φορά στο τόσο
Που οι άλλοι θα το έλεγαν επαφή ,εγώ το είπα στήριγμα.

Δεν είναι, μωρέ, η αγάπη μου για σένα
Ούτε η φύση μου η καλλιτεχνική
Που τις αρέσει να σε βλέπει μπροστά από το λευκό
Με λίγο φως στα βλέφαρα για αντίθεση .
Είναι που ήθελα ένα στήριγμα
Και όχι επειδή είμαι αδύναμη
 Ή που τα πόδια μου λυγίζουνε με το παραμικρό
Είναι η ανάγκη
Που δεν είχα λεφτά για ένα ταξί
Και έπρεπε μόνος μου να περπατήσω ως το σπίτι
Και τι καλύτερο από σένα θα έβρισκα
Να με κρατάει όρθιο τόσο δρόμο.


Άγγελος Σπύρος Παρασκευάκος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου