Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2012

"Αναπνέοντας" Άννα Σωτρίνη






Αναπνέοντας


Αυτό που τρωει τα σωθικά
πως μεταλλάσσεται;
Πως από εχθρός
γίνεται φίλος;
Πως αγιάζεται;
Βάλτος
που απλώνεται
πίσω απ' τα μάτια,
η κακοτεχνία
του κόσμου. 
Μόνο στην αγκαλιά σου
καθαρό το οξυγόνο.
Μόνο εκεί στη
βύθια νύχτα που σε συναντώ
σ’ αναγνωρίζω.
Τη μέρα σε χάνω.
Κρύβεσαι σε
πρόσωπα άλλα
και ο Μάρκος Αυρήλιος
γίνεται Αττίλας ο Ούνος.
 Άννα Σωτρίνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου