Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

"ΚΑΘΑΡΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ" Φωτεινή Μαρκάκη





ΚΑΘΑΡΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ



Είμαι ένα σκουπίδι - ένα καθαρό σκουπίδι

Ένα σκουπίδι που το παρασύρει ο άνεμος/ τόσο ανάλαφρο, τόσο ασήμαντο, τόσο άυλο

Τριγυρνάω στους δρόμους

Αφήνομαι να παρασυρθώ από τις κλωτσιές των περαστικών στο διάβα μου

Ακούω τις ατέρμονες ομιλίες τους

Ακούω το βουητό του ανέμου και το θρόισμα των φύλλων

Παρακολουθώ την ιεροτελεστία της τελείας φύσης απέναντι σε ατελή όντα, σε σκουπίδια πιο βρωμερά και σιχαμερά και από εμένα ακόμη

Παρακολουθώ άλαλο, μικρό και ασήμαντο

Ξεκοιλιάζομαι από ρόδες οχημάτων

Πατιέμαι από γυαλιστερές γαλότσες

Πετάω πάνω από ταράτσες ετοιμόρροπων κτηρίων και γκρίζων πολυκατοικιών

Χωρίς φόβο, χωρίς να με νοιάζει που δεν είμαι παρά ένα μικρό σκουπίδι

Μια ακόμη αμαρτία στο κηλιδωμένο πρόσωπο του κόσμου

Περιμένω υπομονετικά το πλήρωμα του χρόνου να με ξεβράσει στη θάλασσα,

να καθαγιαστώ από την ανάσα του σύμπαντος

Πόσα σκουπίδια, άραγε, μπορεί να σηκώσει τούτη η γη;

Πόση βρωμιά χωράει;


Φωτεινή Μαρκάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου