Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

"ΕΝΟΧΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ" Στάθης Σιώμος




ΕΝΟΧΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ
 
 
Χέρι αμήχανο
αβέβαιο δειλό
μυαλό σαν οδοιπόρος
βουλιάζει σε ωκεανούς προθέσεων
ανήσυχα μάτια
βυζαίνουν απορία
ενέδρες στήνει
η συμμορία των συναισθημάτων
τα θύματα της άγριας συμπλοκής
αιμορραγούν ερωτήματα
ουλές πάλης
αναμνήσεις
οι άγγελοι του πόνου
χρωματίζουν το άναυδο λευκό χαρτί.
Κι εσύ
να παρακολουθείς αμέτοχος
την καταγραφή άλλης μιας ανώφελης σφαγής.
Πόσες ψυχές
θα σταυρωθούν ακόμη
στο Γολγοθά των λέξεων.
Πόσες ψυχές
θα αναστηθούν πάλι
στον Παράδεισο της ποίησης.
Στάθης Σιώμος

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

"Αυτόπτης Μάρτυρας" Χρήστος Σαρικλής




ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ



Μια ρυτίδα να γίνω στο προσωπό σου
ενα κρυφό σημάδι όταν γελάς
να μην με νιώθεις να μην με βλέπεις
μονάχα στον καθρεύτη όταν κοιτάς.
Και όταν κοιτάς το προσωπό σου
κάπου εκεί να ΄μαι και ΄γω
αυτόπτης μάρτυρας σε όλα
κάθε σου αίσθημα να ομολογώ.


                                                                                                        Χρήστος Σαρικλής

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2012

"Tου Μορφασμού" Παντελής Καλογεράκης









Tου Μορφασμού




Ο ένας πλάι στον άλλον
στο πλάι του άλλου κανείς


Γεμάτη είναι η άδεια ζωή μας με ξένους ανθρώπους.
Ανθρώπους περαστικούς, υπεραστικούς,
του κρεβατιού, της τάβλας, της καύλας,
του σπιτιού, του δρόμου, του υπόδρομου.
Με φουσκωμένα χείλη και φουσκωμένα μυαλά,
με φαγωμένα νύχια, με λαδωμένα μαλλιά και σπυράκια.
Γεμάτη είναι η άδεια ζωή μας με ξένους ανθρώπους.

Πάει καιρός που σταμάτησα να πλένομαι,
κάθε που αποχωριζόμουν τα νεκρά μου κύτταρα σε ένοιωθα όλο και πιο μακριά μου. Πως πνίγεσαι στους υπονόμους.
Σαν να σ' έχανα. Σαν να έχανα.

Ο έρωτας μένει μακριά και πάει καιρός που σταμάτησε να με παίρνει τηλέφωνο. Ωστόσο όταν απολύτως τίποτα δεν έχει αξία για εμένα,
φρόντιζε έρωτα να βρίσκεσαι κάπου κοντά στο διαμέρισμα μου,
να εισβάλεις γρήγορα,
να μου θυμίζεις πως τίποτα δεν χάθηκε στα γρήγορα
και να μου δίνεις το χάπι που παίρνω όταν τέτοια ποιήματα γράφω,
που κρύβω στο τρίτο συρτάρι με τα πορνοπεριοδικά.



Το ροζ τατουάζ στο μπράτσο σου
και όποιος αγαπηθεί πρώτος.






Παντελής Καλογεράκης



Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

"Φτερά" Σωτήρης Αγαπάκης

 


Φτερά

Βαρύς είναι και απόψε ο αέρας
Όλες οι ανάσες μου ,έχουνε κουραστεί
Ίσως στο πέρασμα ετούτης της ημέρας
Κάθε μου πόθος για ζωή να ‘χει χαθεί

Στον ουρανό είναι κρυμμένο το φεγγάρι
Και τα άστρα δεν μπορούν να δώσουν φώς
Γιατί τη λάμψη τους,το σκότος έχει πάρει
Που τώρα μοιάζει ,αγαπημένος μου αδερφός

Είναι η απόσταση μεγάλη και φοβάμαι
Κι από την πόρτα,τον δρόμο μου κοιτώ
Αν ξεκινήσω ,αν προχωρήσω θα θυμάμαι;
Ή κάθε βήμα θα με κάνει να ξεχνώ;

Ρίχνω το βλέμμα χαμηλά να δώ το χώμα
Αν το πατάω,μα έχω αρχίσει και πετώ
Κι αφού φτερά δεν φύτρωσαν ποτέ στο σώμα
Λέω πως είναι κάποιο θαύμα απ τον Θεό

Μα είναι αλήθεια στον Θεό πως δεν πιστεύω
Και των Αγίων τις εικόνες έχω βγάλει
Μα έτσι τον τοίχο μου γυμνό ,δεν τον αντέχω
Και μια μικρή φωτογραφία σου έχω βάλει


Σωτήρης Αγαπάκης