Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

"Βροχή" Σωτήρης Αγαπάκης

 
 
 
 
 
Βροχή

Κοιτάζω απ’ το παράθυρο και βρέχει
Μέσα στο σπίτι το σκοτάδι έχει απλώσει
Σαν το νερό που στο κενό να πέσει τρέχει
Έτσι και το κορμί μου έχει παγώσει.

Ένα κερί στη μέση αναμμένο
Πως είμαι ζωντανός να μου θυμίζει
Ρίχνεται η ανάσα στη φωτιά,παιδί εξεγερμένο
Γιατί μακρυά μου,πιο καλά θα ζεί νομίζει.

Πέφτουν οι στάλες και πληγώνουν τα λουλούδια
Κάθε σταγόνα ,κι ένα δάκρυ απ την ψυχή μου
Πόσα γραφτήκανε γι αυτά γλυκά τραγούδια
Και μια βροχή θα τα αφανήσει απ την αυλή μου.

Τόσες περάσαν,θα αντέξω άλλη μια μπόρα
Ελπίζωντας τον ήλιο να φανεί
Θυμάμαι άλλες μπόρες και γελάω τώρα,
που τότε πίστευα, ότι ο κόσμος θα χαθεί.

Σωτήρης Αγαπάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου