Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

"Χρόνου Επέλαση" Ερατώ Καρδιοφίλου

Χρόνου Επέλαση




Ματώνω που μεγαλώνω κι όμως

βιάζομαι να εξαντλήσω τις μέρες μου

Αναλώσιμη η ζωή

Έτοιμο προϊόν προς κατανάλωση

στο ράφι της κουζίνας μου


Καταβροχθίζω τις κούφιες μέρες

χωρίς αίσθημα πληρότητας

Βιάση να φτάσω στο τέρμα

χωρίς την απόλαυση του ταξιδιού

Αυστηρέ καθηγητή τι εννοούσες

όταν μίλαγες για μετρίσιμα αποτελέσματα;

Στιγμές παραπαίουν σε πηγάδι κενό

Ένα λευκό προδιαγεγραμμένο χαρτί το μέλλον


Αχ! Χαμένη στο τίποτα ύπαρξη

Επαναλαμβάνεσαι στο άπειρο

Αλλάζεις σκηνικό αλλά το έργο

πάντα το ίδιο και το αυτό


Ποιος είπε πως το αποτέλεσμα μετράει 

περισσότερο απ’ τη διαδρομή;

Αυτός ο πούστης να πάει να γαμηθεί



Ερατώ Καρδιοφίλου

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

"4 μαύρα χαικού" Διονύσης Μοσχονάς

 
 
 
 
 
4 μαύρα χαικού


Στης ηδονής σου
τα βουρκομένα μάτια
καθρεφτίζομαι.

Η αλήθεια
σαν θαύμα είναι όταν
σε ξεγυμνώνει.

Ενώ με φιλάς
πάει από μόνο του
το χέρι εκεί.

Πουτάνα φύση
το σώμα έχει μνήμη
κι ο πόθος τρόπο.
 
Διονύσης Μοσχονάς

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

"ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ" Αγγελική Βασιλοπούλου

 
 
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
 
 
Ξεκίνησε ένα ταξίδι δίχως να ερωτηθεί. Το ξεκίνησε υπό φαινομενικά ιδανικές συνθήκες, παρόλο που όσο αποκτούσε εμπειρίες διαπίστωνε ότι οι συνθήκες ήταν ύπουλα τρωτές. Κλήθηκε να συνεχίσει . Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης βλέπετε _ αυτό το ένστικτο, το οποίο μας ωθεί να μεταλλάξουμε τα χαρακτηριστικά μας, να "χαμαιλεοντίσουμε" τα γνωρίσματά μας. Εφοδιασμένη με το δικό της γενετικό υλικό και το επίκτητο "ιδανικό", πορεύτηκε αρχικά με δισταγμό, έτσι δοκιμαστικά. Ο δρόμος δύσκολος μα συνάμα ενδιαφέρων, την καλούσε σε ακόμα πιο δύσβατα μονοπάτια. Συχνά πυκνά σε στάσεις της, γευόταν τους καρπούς της επιτυχίας. Παράλληλα, όμως, στα νυχτέρια της πάλευε με δαίμονες, οι οποίοι άρχισαν από νωρίς να στοιχειώνουν τα όνειρά της. Αυτοί οι δαίμονες με το πέρασμα του χρόνου την επισκέπτονταν δίχως πρόγραμμα, πότε σε στρωτά μονοπάτια και πότε σε κακοτράχαλα βουνά. Αναγκασμένη να συνεχίσει με τις δυνατές λιγότερες απώλειες, βρήκε τρόπο να τους αγνοεί, να στρέφει το βλέμμα της κόντρα στον άνεμο, μην αφήνοντας χώρο για τίποτα άλλο. Η περιέργεια και η λαχτάρα της για νέους προορισμούς την πήγαν μακριά. Για πολλούς, η ταξιδεύτρια, ένας γεμάτος, πλήρης άνθρωπος. Ευπροσάρμοστη σε εξωγενείς παράγοντες έμαθε να ανταπεξέρχεται στις καθημερινές αλήθειες, αλλά να πολεμά τους δαίμονες δεν ήθελε να μάθει. Απόπειρες μόνο, με εφήμερα αποτελέσματα.  Όσο περισσότερο αγνοούσε αυτούς τους δαίμονες, τόσο τους ενδυνάμωνε.Τους άφησε να επηρεάσουν τη διάπλαση της πορείας της. Η επιρροή τους αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς της. Άραγε μπορούσε να τους αντιμετωπίσει νωρίτερα; Μόνη ή με βοήθεια; Κι αν τους αντιμετώπιζε ποιά θα ήταν σήμερα; Τον τελευταίο καιρό ρισκάρισε, δεν υπολόγισε τις συνέπειες. Παράλληλα, ξεχασμένοι και μη δαίμονες εμφανίστηκαν πάλι στη ζωή της. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, μια γριά τσιγγάνα που συνάντησε τυχαία στο δρόμο, την προειδοποίησε για την δυσοίωνη έκβαση των ταξιδιών της. Λύγισε. Συνέχισε με λιγότερο σθένος, με πεσμένα φτερά, αλλά συνέχισε!Θα μου πεις και πώς να σταματήσει κανείς. Τα μάτια της γεμάτα μελαγχολία πια, αποθάρρυναν τους πιθανούς συνομιλητές της. Η ψυχή της γεμάτη απογοήτευση απέτρεψε πιθανή ψυχολογική προσέγγιση. Κάτι τέτοιες ώρες είμαστε μόνοι. Έτσι και αυτή, μπορεί καθημερινά να περιτριγυρίζεται από πολλούς συνταξιδιώτες, μα αισθάνεται και είναι μόνη... Μα όλα είναι στη μίζα του δικού μας μυαλού. Αποφασίζει λοιπόν, να κάνει μια μεγάλη στάση. Να ταξιδέψει σε εσωτερικά μονοπάτια. Να συναντήσει τους δαίμονές της και να τους αγκαλιάσει. Δίχως αυτό, μέλλον δεν υπάρχει. Μπορεί να γελά, να δείχνει πρόσχαρη και οικεία αν την προσεγγίσεις, αλλά μέσα της υπάρχει τόση απρόσμενη αναστάτωση. Προσέχει σαν τη φωτιά την αναστάτωση αυτή, της αθωότητας. Πάνω σε αρχαία μάρμαρα θα αφήνει το σημάδι της.
 
 
Αγγελική Βασιλοπούλου

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

"ΧΑΣΙΜΟ" Φωτεινή Μαρκάκη





ΧΑΣΙΜΟ
 
Έλα να χαθούμε

παρέα στο όνειρο
Θα κατηφορήσουμε μαζί 

τη λεωφόρο της θλίψης
Αφουγκράσου

την ανατριχιαστική ησυχία της  πόλης
Οι ποιητές κοιμούνται

ύπνο βαθύ
Τα μελαγχολικά φώτα των αστεριών

φωτίζουν το πρόσωπο

της ανυπαρξίας μας
Μόνο εδώ, μόνο τώρα, μόνο εμείς
Ο πόνος  μεθάει

απ’ τη χαμένη στην αιωνιότητα

στιγμή και ξεχνιέται
Η ευτυχία ξεχιλίζει

απ’ τις τρύπες του κορμιού
λερώνει την παγωμένη

αναλγησία της σκέψης
Μια παλιά φωτογραφία

ο χρόνος ξεγλυστρά

στην τσέπη του παντελονιού σου
Ακινησία,

βουβός κινηματογράφος η γαλήνια ψυχή
Μόνο εδώ,

μόνο τώρα,

μόνο εμείς,

μόνο η σιωπή . .
Φωτεινή Μαρκάκη

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

"Αγανάκτηση" Χαράλαμπος Κοκκινίδης





Αγανάκτηση

 
Μάλλον δεν υπάρχει επιλογή.
Ο χρόνος φέρνει αυτό που θέλει,
όταν το θέλει...

Κουράστηκα.
Και πρέπει να φύγω.

Της είπα πως,
αν κλείσει τα μάτια
θα με δει μπροστά της.

Αυτή όμως,
δεν κοιμάται πια...

Χαράλαμπος Κοκκινίδης

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

"Βαβέλ" Δανάη Χατζή

 
 
 
Βαβέλ
 
Σε τούτη την πόλη
οι άνθρωποι
φτύνουν τις λέξεις και φτιάχνουν ιδεογράμματα
μιλούν από δεξιά προς αριστερά
και περπατούν αλλόκοτα.
 
Λες και τους χωρίζουν κύματα
πασχίζουν
ιδρώνουν
να επικοινωνήσουν.
 
Σε τούτη την πόλη
οι άνθρωποι
κάνουν το καθετί
με πονηριές και μικροαπάτες
δουλεύουν γλώσσα
λιτή, διάφανη, ξυράφι
ξύλινη γλώσσα του αποχαιρετισμού
και αυτοκτονούν
κάθε μέρα με τον τρόπο τους.
 
Σε τούτη την πόλη
την μικρή και ανεξερεύνητη
οι άνθρωποι
ποτισμένοι
με μια απίστευτη ταχύτητα ζωής
με λαχτάρα να δοθούν
και να χαθούν
να κατέχονται.
 
Ιδανικοί αυτόχειρες
με απελπισία
και κάποια θεατρικότητα.
 
Ζούνε ασφυκτικά οι άνθρωποι
σ' αυτή την πόλη
κάθε στιγμή της σύντομης ζωής τους
πολλαπλασιάζοντας
την τρεχάλα του χρόνου.
 
Για πάντα
απ' την αρχή ως το τέλος και στο ενδιάμεσο
τούτοι οι άνθρωποι
ανώνυμοι-πανευτυχείς-θλιμμένοι.
 
Δανάη Χατζή
 

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

"Βροχή" Σωτήρης Αγαπάκης

 
 
 
 
 
Βροχή

Κοιτάζω απ’ το παράθυρο και βρέχει
Μέσα στο σπίτι το σκοτάδι έχει απλώσει
Σαν το νερό που στο κενό να πέσει τρέχει
Έτσι και το κορμί μου έχει παγώσει.

Ένα κερί στη μέση αναμμένο
Πως είμαι ζωντανός να μου θυμίζει
Ρίχνεται η ανάσα στη φωτιά,παιδί εξεγερμένο
Γιατί μακρυά μου,πιο καλά θα ζεί νομίζει.

Πέφτουν οι στάλες και πληγώνουν τα λουλούδια
Κάθε σταγόνα ,κι ένα δάκρυ απ την ψυχή μου
Πόσα γραφτήκανε γι αυτά γλυκά τραγούδια
Και μια βροχή θα τα αφανήσει απ την αυλή μου.

Τόσες περάσαν,θα αντέξω άλλη μια μπόρα
Ελπίζωντας τον ήλιο να φανεί
Θυμάμαι άλλες μπόρες και γελάω τώρα,
που τότε πίστευα, ότι ο κόσμος θα χαθεί.

Σωτήρης Αγαπάκης

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

"Νάρκισσος" Λεωνίδας Κωνσταντινίδης



               Η μεταμόρφωση του Νάρκισσου -  Σαλβατόρ Νταλί



ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ


Μες το σκοτάδι του μεσημεριού,
εκεί που η ακινησία βρυχιέται
θανάσιμα.
Μέσα στη σκόνη που παρανοϊκά
έχει τρυπώσει στα σύννεφα.
Πίσω από το μάτι του Κύκλωπα
που χιλιάδες χρόνια τώρα
στριμώχνεται εντός μας,
Πάνω στη λάσπη που
απλώνεται παντού με τη μπόχα της,
εκεί που η Σαπίλα έχει ξεράσει
όλο τον άθλιο εαυτό της,
Εκεί στέκω και περιμένω
να ξεφυτρώσει ο Νάρκισσος
το γιασεμί, το λευκό κρίνο της άνοιξης.
Να υψωθεί, να ανοίξει κι ο
ύπερος του να γαργαλίσει
του Ήλιου τ' αχαμνά.
 
Λεωνίδας Κωνσταντινίδης

"Έφτασε η ώρα" Γιάννης Καρτέρης


 

Έφτασε η ώρα

Μέσα σ'ένα σύννεφο σκόνης 
Τους βλέπω να'ρχονται.
Είναι ο στρατός των εξαθλιωμένων.
Δεν έχουν τις παντιέρες υψωμένες
Κάτω απ'τα φθαρμένα αμπέχωνα
Φουσκώνουν οι ρομφαίες.
Τους συντροφεύει η σιωπή.
Ο λόγος γίνεται ανίσχυρος
Μέσα σε τόση ανέχεια
Πλημμυρίδα ανεβαίνει η αγανάκτηση.
Μνήμες που πονάνε
Ζωή που δεν κυλάει.
Τους περιμένω στη γωνία.
Είμαι ένας απ'αυτούς
Νιώθω το χέρι να σφίγγει
Της ρομφαίας τη λαβή
Εκεί λίγο πιο κάτω απ'την καρδιά.
Έφτασε η ώρα καταβολή να αφήσουμε στους νεώτερους
Τον αφανισμό των υπαιτίων της εξαθλίωσής μας.

Γιάννης Καρτέρης

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

«O ΖΑΝ ΚΟΚΤΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»








Αυτή η Κυριακή θα μας μείνει αξέχαστη... 
Μέλη της ομάδας G.A.P. και άλλοι φίλοι της λογοτεχνίας 
μυηθήκαμε στη μαγεία της σύγχρονης ποίησης 
ανακαλύπτοντας ο ένας το μυστήριο του άλλου... 


Οι ηθοποιοί και συνεργάτες της ομάδας Παναγιώτης Μπόρας, Πελαγία Μπότση και Μάγια Ανδρέου διάβασαν μονόπρακτα έργα του Jean Cocteau.













Παρουσιάστηκαν τα εξής μονόπρακτα έργα του  Jean Cocteau : "Το βόδι στη σκεπή"- Μάγια Ανδρέου, "Η ψεύτρα"- Πελαγία Μπότση, "Στο πανηγύρι"- Παναγιώτης Μπόρας.
Ακολούθησαν αναγνώσεις ποιημάτων της λογοτεχνικής ομάδας G.A.P. (gathered avant-garde poets) από τους ίδιους τους ποιητές.
Φωτογραφία: Γιώτα Βούζνα
Μουσική: Andrian Xymox
Ιππομπάρ- Σύνταγμα







 

















Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Άτιτλο- Σπύρος Παρασκευάκος

(Άτιτλο)
Οι άνθρωποι διαλέγουν τους ηλίθιους .
Τους ξενέρωτους .
Τους λιγότερο επικίνδυνους συναισθηματικά.
Όχι εγώ .

Από μικρό μου είπαν ,προτιμούσα τα βαθιά
Τα ρηχά δεν τα αντέχω.

Να βρέχονται τα πόδια μόνο ;
Εδώ μιλάμε για ελευθερία, όχι για ποδόλουτρο.


Δεν θέλω να εξαλείψω κάλους.
Να ανακαλύψω το βυθό χρειάζομαι.
Τα κάλλη
Τα πλούτη.


Την φτώχια δεν την άντεξα ποτέ.
Νερό ως τον αστράγαλο σημαίνει φόβο
Δειλία
Αποανθρωπισμό

Τη φτώχεια δεν την άντεξα ποτέ.
Γεννήθηκα σε καθεστώς ειρήνης
Και καθιστός βαριέμαι να γνωρίσω τη ζωή.

Οι άνθρωποι διαλέγουν τους ηλίθιους.
Όχι εγώ.

Εγώ έχω πάντα ένα παράθυρο ανοιχτό
Και ας είναι η πόρτα κλειδωμένη με ασφαλείας.

Εγώ έχω πάντα ένα κρασί μες στο ψυγείο
Και αφού οι φίλοι μου απόψε εκκρεμούν
Κρεμάστηκα και πάλι στις ουσίες.

Γεμίζω το ποτήρι ως τη μέση
Να μη ξεχνάω τη καλή μου ανατροφή.
Μυρίζω πάντα το φελλό
Και ανυπομονώ για την ουσία.

Και όπως τελειώνει το μπουκάλι
Κάτι από την αρχή γυρίζει.

Επαναπατρισμός

Επιστροφή στη βρεφική σας ηλικία.

Αναπνεύστε από το διάφραγμα.

Πέστε στα τέσσερα.

Όχι για προσκύνημα.


Ούτε για γαμίσι.
Πέστε στα τέσσερα και πάρτε το από την αρχή.

Αυτή
είναι η ουσία !

Και όχι να παντρεύεσαι έναν φελλό..



Σπύρος Παρασκευάκος

Ποιητική βραδιά 05/02/11 «O ΖΑΝ ΚΟΚΤΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«O ΖΑΝ ΚΟΚΤΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»


παρουσιάζει η λογοτεχνική ομάδα 
G.A.P. 
(Gathered Avant garde Poets)

Η ποιητική Ομάδα G.A.P. διοργανώνει βραδιά αναγνώσεων με ποιήματα και πεζά δικής της παραγωγής. Η διοργάνωση θα γίνει στο μικροσκοπικό καφέ-μπαρ του Ιπποκράτη, στις 20.00 στο Ippo-bar κοντά στο Σύνταγμα. Η βραδιά της 5ης Φεβρουαρίου 2012 είναι αφιερωμένη ειδικά στον Ζαν Κοκτώ. Θα προβληθεί κάποιο από τα κινηματογραφικά του έργα το οποίο και θα πλαισιώνει την εκδήλωση. Ηθοποιοί θα κάνουν μικρά performance (Jean dance &narrating). Όσοι φίλοι της λογοτεχνίας παραστούν στην εκδήλωση μπορούν να διαβάσουν ένα κείμενο της αρεσκείας τους(maximum 5 min).

Διεύθυνση: Θησέως 11, Σύνταγμα (κάθετα στην Κολοκοτρώνη)
Τηλ. Ιππομπαρ: 2130054715
Ημερομηνία λογοτεχνικής βραδιάς: Κυριακή 5 Φεβρουαρίου, μετά τις 20.00
Για επικοινωνία και συμμετοχή στις δράσεις της G.A.P: gapoets@yahoo.gr
Το μπλογκ της ομάδας: http://gatheredavantgardepoets.blogspot.com/
Οι ηθοποιοί που θα απαγγείλουν: Μάγια Ανδρέου, Πάνος Μπόρας, Πελαγία Μπότση