Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

"Μείνε" Σωτήρης Αγαπάκης






Μείνε

Φεύγεις και φεύγουνε τα αστέρια από τη γή,
να ταξιδέψουν σε έναν άλλο γαλαξία.
Ξέρω δεν θα ‘μαστε ποτέ εμείς μαζί,
Μα μια στιγμή μες τον νοτιά σου έχει αξία.

Ένας στιγνός διαχωρισμός του φεγγαριού,
που είναι πανσέληνος και κόβεται στα δύο,
ήλιος θα γίνει το μισό όταν είσαι αλλού,
και το άλλο πόνος να θυμίζει το αντίο.

Φεύγεις σαν άνεμος και αφήνεις αυπνία,
και άπνια στα χείλη βασιλεύει,
Έχω ανάγκη να σου πώ μείνε εδώ,
μα ένας δήμιος τις λέξεις παγιδεύει.

Πας σ' άλλα μέρη σκοτεινά για την ψυχή
που η ματιά μου δεν μπορεί να σε προσέχει
οι αλυσίδες που μου βάζεις στο κορμί,
για να λυθούν θέλουν αγάπη που δεν έχει.

Τα δύο μου μάτια σου ΄χαν πεί πως διαταγή
κάθε σου λέξη για τα σχέδια μου είναι.
Μου έδειξες τρόπο να σκοτώσω την αυγή,
μα στο σκοτάδι μόνος λιώνω γιαυτό μείνε.

Σωτήρης Αγαπάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου